مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَحْنِيط |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَنَّطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَنَّطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَنَّطَ |
| نَحْنُ | حَنَّطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَنَّطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَنَّطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَنِّطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَنِّطُ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَنِّطُ |
| نَحْنُ | نُحَنِّطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَنِّطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَنِّطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَنِّطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَنِّطَ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَنِّطَ |
| نَحْنُ | نُحَنِّطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَنِّطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَنِّطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَنِّطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَنِّطْ |
| هُوَ / هِيَ | يُحَنِّطْ |
| نَحْنُ | نُحَنِّطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَنِّطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَنِّطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَنِّطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَنِّطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَنَّطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَنَّطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَنَّطَتْ |
| نَحْنُ | حَنَّطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَنَّطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَنَّطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُحَنِّطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَنِّطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُحَنِّطُ |
| نَحْنُ | نُحَنِّطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَنِّطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَنِّطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُحَنِّطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَنِّطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَنِّطَ |
| نَحْنُ | نُحَنِّطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَنِّطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَنِّطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُحَنِّطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُحَنِّطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُحَنِّطْ |
| نَحْنُ | نُحَنِّطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُحَنِّطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُحَنِّطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَنِّطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَنِّطْنَ |