Conjugation of حنف
to bend off, to incline Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَنْف |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَنَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَنَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَنَفَ |
| نَحْنُ | حَنَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَنَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَنَفُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْنِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِفُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْنِفُ |
| نَحْنُ | نَحْنِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنِفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنِفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْنِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِفَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْنِفَ |
| نَحْنُ | نَحْنِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنِفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْنِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْنِفْ |
| نَحْنُ | نَحْنِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنِفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنِفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْنِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْنِفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَنَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَنَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَنَفَتْ |
| نَحْنُ | حَنَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَنَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَنَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْنِفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْنِفُ |
| نَحْنُ | نَحْنِفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْنِفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْنِفَ |
| نَحْنُ | نَحْنِفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْنِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْنِفِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْنِفْ |
| نَحْنُ | نَحْنِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْنِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْنِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْنِفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْنِفْنَ |