Conjugation of حك
to scrape, to scratch Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَكّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَكَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَكَّ |
| نَحْنُ | حَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَكَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحُكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُكُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَحُكُّ |
| نَحْنُ | نَحُكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحُكُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحُكُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَحُكَّ |
| نَحْنُ | نَحُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحُكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحُكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَحُكَّ |
| نَحْنُ | نَحُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحُكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحُكُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حُكُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَكَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَكَّتْ |
| نَحْنُ | حَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَكَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَكَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحُكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُكِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحُكُّ |
| نَحْنُ | نَحُكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْكُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْكُكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَحُكَّ |
| نَحْنُ | نَحُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْكُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْكُكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحُكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحُكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَحُكَّ |
| نَحْنُ | نَحُكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْكُكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْكُكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | حُكِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْكُكْنَ |