Conjugation of حكم
ħa.ka.mato exercise authority, command, bid, to rule, to reign, to decree Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حُكْم |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَكَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَكَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَكَمَ |
| نَحْنُ | حَكَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَكَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَكَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْكُمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْكُمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْكُمُ |
| نَحْنُ | نَحْكُمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْكُمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْكُمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْكُمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْكُمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْكُمَ |
| نَحْنُ | نَحْكُمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْكُمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْكُمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْكُمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْكُمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْكُمْ |
| نَحْنُ | نَحْكُمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْكُمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْكُمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْكُمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْكُمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَكَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَكَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَكَمَتْ |
| نَحْنُ | حَكَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَكَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَكَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْكُمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْكُمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْكُمُ |
| نَحْنُ | نَحْكُمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْكُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْكُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْكُمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْكُمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْكُمَ |
| نَحْنُ | نَحْكُمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْكُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْكُمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْكُمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْكُمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْكُمْ |
| نَحْنُ | نَحْكُمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْكُمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْكُمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْكُمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْكُمْنَ |