Conjugation of حزب
to befall, happen to, occur Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَزْب |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَزَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَزَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَزَبَ |
| نَحْنُ | حَزَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَزَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَزَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْزُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْزُبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْزُبُ |
| نَحْنُ | نَحْزُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْزُبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْزُبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْزُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْزُبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْزُبَ |
| نَحْنُ | نَحْزُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْزُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْزُبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْزُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْزُبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْزُبْ |
| نَحْنُ | نَحْزُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْزُبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْزُبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْزُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْزُبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَزَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَزَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَزَبَتْ |
| نَحْنُ | حَزَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَزَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَزَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْزُبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْزُبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْزُبُ |
| نَحْنُ | نَحْزُبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْزُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْزُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْزُبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْزُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْزُبَ |
| نَحْنُ | نَحْزُبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْزُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْزُبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْزُبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْزُبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْزُبْ |
| نَحْنُ | نَحْزُبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْزُبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْزُبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُحْزُبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُحْزُبْنَ |