Conjugation of حزر
to arread haphazardly, to dare guess Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | حَزْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | حَزَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَزَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | حَزَرَ |
| نَحْنُ | حَزَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَزَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | حَزَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْزِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْزِرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْزِرُ |
| نَحْنُ | نَحْزِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْزِرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْزِرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْزِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْزِرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْزِرَ |
| نَحْنُ | نَحْزِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْزِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْزِرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْزِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْزِرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَحْزِرْ |
| نَحْنُ | نَحْزِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْزِرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْزِرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْزِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْزِرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | حَزَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | حَزَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | حَزَرَتْ |
| نَحْنُ | حَزَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | حَزَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | حَزَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَحْزِرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْزِرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَحْزِرُ |
| نَحْنُ | نَحْزِرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْزِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْزِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَحْزِرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْزِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْزِرَ |
| نَحْنُ | نَحْزِرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْزِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْزِرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَحْزِرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَحْزِرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَحْزِرْ |
| نَحْنُ | نَحْزِرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَحْزِرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَحْزِرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِحْزِرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِحْزِرْنَ |