مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوَاؤُم |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاءَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاءَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاءَمَ |
| نَحْنُ | تَوَاءَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاءَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاءَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاءَمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاءَمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاءَمُ |
| نَحْنُ | نَتَوَاءَمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاءَمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاءَمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاءَمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاءَمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاءَمَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاءَمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاءَمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاءَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاءَمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاءَمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاءَمْ |
| نَحْنُ | نَتَوَاءَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاءَمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاءَمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاءَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاءَمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاءَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاءَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاءَمَتْ |
| نَحْنُ | تَوَاءَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاءَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاءَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاءَمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاءَمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاءَمُ |
| نَحْنُ | نَتَوَاءَمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاءَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاءَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاءَمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاءَمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاءَمَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاءَمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاءَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاءَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاءَمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاءَمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاءَمْ |
| نَحْنُ | نَتَوَاءَمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاءَمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاءَمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاءَمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاءَمْنَ |