مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوَاءٍ |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاءَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاءَيْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاءَى |
| نَحْنُ | تَوَاءَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاءَيْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاءَوْا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاءَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاءَى |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاءَى |
| نَحْنُ | نَتَوَاءَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاءَوْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاءَوْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاءَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاءَى |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاءَى |
| نَحْنُ | نَتَوَاءَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاءَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاءَوْا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاءَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاءَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاءَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاءَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاءَوْا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاءَوْا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاءَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاءَوْا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاءَيْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاءَيْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاءَتْ |
| نَحْنُ | تَوَاءَيْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاءَيْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاءَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاءَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاءَيْنَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاءَى |
| نَحْنُ | نَتَوَاءَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاءَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاءَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاءَى |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاءَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاءَى |
| نَحْنُ | نَتَوَاءَى |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاءَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاءَيْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاءَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاءَيْ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاءَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاءَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاءَيْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاءَيْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاءَيْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاءَيْنَ |