مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَوَاتُر |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاتَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاتَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاتَرَ |
| نَحْنُ | تَوَاتَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاتَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاتَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاتَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاتَرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاتَرُ |
| نَحْنُ | نَتَوَاتَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاتَرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاتَرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاتَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاتَرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاتَرَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاتَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاتَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاتَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاتَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاتَرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَوَاتَرْ |
| نَحْنُ | نَتَوَاتَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاتَرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاتَرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاتَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاتَرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَوَاتَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاتَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَوَاتَرَتْ |
| نَحْنُ | تَوَاتَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاتَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَوَاتَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَوَاتَرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاتَرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاتَرُ |
| نَحْنُ | نَتَوَاتَرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاتَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاتَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَوَاتَرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاتَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاتَرَ |
| نَحْنُ | نَتَوَاتَرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاتَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاتَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَوَاتَرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَوَاتَرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَوَاتَرْ |
| نَحْنُ | نَتَوَاتَرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَوَاتَرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَوَاتَرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَوَاتَرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَوَاتَرْنَ |