مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَشَاوُش |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَشَاوَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَاوَشْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشَاوَشَ |
| نَحْنُ | تَشَاوَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَاوَشْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَشَاوَشُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَشَاوَشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَاوَشُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَشَاوَشُ |
| نَحْنُ | نَتَشَاوَشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَاوَشُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَاوَشُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَشَاوَشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَاوَشَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَشَاوَشَ |
| نَحْنُ | نَتَشَاوَشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَاوَشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَاوَشُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَشَاوَشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَاوَشْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَشَاوَشْ |
| نَحْنُ | نَتَشَاوَشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَاوَشُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَاوَشُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَاوَشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَاوَشُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَشَاوَشْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَاوَشْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَشَاوَشَتْ |
| نَحْنُ | تَشَاوَشْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَاوَشْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَشَاوَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَشَاوَشُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَاوَشِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَشَاوَشُ |
| نَحْنُ | نَتَشَاوَشُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَاوَشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَاوَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَشَاوَشَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَاوَشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَشَاوَشَ |
| نَحْنُ | نَتَشَاوَشَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَاوَشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَاوَشْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَشَاوَشْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَاوَشِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَشَاوَشْ |
| نَحْنُ | نَتَشَاوَشْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَاوَشْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَاوَشْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَاوَشِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَاوَشْنَ |