Conjugation of تشاوظ
ta.ʃaː.wa.ðˤato abuse, insult, to lash out at each other Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَشَاوُظ |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَشَاوَظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَاوَظْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشَاوَظَ |
| نَحْنُ | تَشَاوَظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَاوَظْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَشَاوَظُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَشَاوَظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَاوَظُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَشَاوَظُ |
| نَحْنُ | نَتَشَاوَظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَاوَظُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَاوَظُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَشَاوَظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَاوَظَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَشَاوَظَ |
| نَحْنُ | نَتَشَاوَظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَاوَظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَاوَظُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَشَاوَظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَاوَظْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَشَاوَظْ |
| نَحْنُ | نَتَشَاوَظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَاوَظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَاوَظُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَاوَظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَاوَظُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَشَاوَظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَاوَظْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَشَاوَظَتْ |
| نَحْنُ | تَشَاوَظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَاوَظْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَشَاوَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَشَاوَظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَاوَظِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَشَاوَظُ |
| نَحْنُ | نَتَشَاوَظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَاوَظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَاوَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَشَاوَظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَاوَظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَشَاوَظَ |
| نَحْنُ | نَتَشَاوَظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَاوَظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَاوَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَشَاوَظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَاوَظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَشَاوَظْ |
| نَحْنُ | نَتَشَاوَظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَاوَظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَاوَظْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَاوَظِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَاوَظْنَ |