Conjugation of تشايظ
ta.ʃaː.ja.ðˤato abuse, insult, to lash out at each other Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | تَشَايُظ |
الْمَاضِي
| أَنَا | تَشَايَظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَايَظْتَ |
| هُوَ / هِيَ | تَشَايَظَ |
| نَحْنُ | تَشَايَظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَايَظْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | تَشَايَظُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَشَايَظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَايَظُ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَشَايَظُ |
| نَحْنُ | نَتَشَايَظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَايَظُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَايَظُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَشَايَظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَايَظَ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَشَايَظَ |
| نَحْنُ | نَتَشَايَظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَايَظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَايَظُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَشَايَظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَايَظْ |
| هُوَ / هِيَ | يَتَشَايَظْ |
| نَحْنُ | نَتَشَايَظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَايَظُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَايَظُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَايَظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَايَظُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | تَشَايَظْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَايَظْتِ |
| هُوَ / هِيَ | تَشَايَظَتْ |
| نَحْنُ | تَشَايَظْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَايَظْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | تَشَايَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَتَشَايَظُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَايَظِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَتَشَايَظُ |
| نَحْنُ | نَتَشَايَظُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَايَظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَايَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَتَشَايَظَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَايَظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَشَايَظَ |
| نَحْنُ | نَتَشَايَظَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَايَظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَايَظْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَتَشَايَظْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَتَشَايَظِي |
| هُوَ / هِيَ | تَتَشَايَظْ |
| نَحْنُ | نَتَشَايَظْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَتَشَايَظْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَتَشَايَظْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَشَايَظِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَشَايَظْنَ |