Conjugation of بز
to strip off, to spoil, to remove by force Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَزّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَزَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَزَزْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَزَّ |
| نَحْنُ | بَزَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَزَزْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَزُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبُزُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُزُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُزُّ |
| نَحْنُ | نَبُزُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُزُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُزُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبُزَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُزَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُزَّ |
| نَحْنُ | نَبُزَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُزُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُزُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبُزَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُزَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُزَّ |
| نَحْنُ | نَبُزَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُزُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُزُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بُزَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بُزُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَزَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَزَزْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَزَّتْ |
| نَحْنُ | بَزَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَزَزْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَزَزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبُزُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُزِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبُزُّ |
| نَحْنُ | نَبُزُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْزُزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْزُزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبُزَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُزِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَبُزَّ |
| نَحْنُ | نَبُزَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْزُزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْزُزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبُزَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُزِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَبُزَّ |
| نَحْنُ | نَبُزَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْزُزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْزُزْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بُزِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُبْزُزْنَ |