Conjugation of بزبز
to lose, to be defeated Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَزْبَزَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَزْبَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَزْبَزْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَزْبَزَ |
| نَحْنُ | بَزْبَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَزْبَزْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَزْبَزُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَزْبِزُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَزْبِزُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَزْبِزُ |
| نَحْنُ | نُبَزْبِزُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَزْبِزُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَزْبِزُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَزْبِزَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَزْبِزَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَزْبِزَ |
| نَحْنُ | نُبَزْبِزَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَزْبِزُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَزْبِزُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَزْبِزْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَزْبِزْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَزْبِزْ |
| نَحْنُ | نُبَزْبِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَزْبِزُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَزْبِزُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَزْبِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَزْبِزُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَزْبَزْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَزْبَزْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَزْبَزَتْ |
| نَحْنُ | بَزْبَزْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَزْبَزْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَزْبَزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَزْبِزُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَزْبِزِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَزْبِزُ |
| نَحْنُ | نُبَزْبِزُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَزْبِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَزْبِزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَزْبِزَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَزْبِزِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَزْبِزَ |
| نَحْنُ | نُبَزْبِزَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَزْبِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَزْبِزْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَزْبِزْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَزْبِزِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَزْبِزْ |
| نَحْنُ | نُبَزْبِزْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَزْبِزْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَزْبِزْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَزْبِزِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَزْبِزْنَ |