مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَسّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَسَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَسَسْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَسَّ |
| نَحْنُ | بَسَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَسَسْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَسُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبُسُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُسُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُسُّ |
| نَحْنُ | نَبُسُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُسُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُسُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبُسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُسَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُسَّ |
| نَحْنُ | نَبُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُسُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُسُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبُسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُسَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُسَّ |
| نَحْنُ | نَبُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُسُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُسُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بُسُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَسَسْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَسَسْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَسَّتْ |
| نَحْنُ | بَسَسْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَسَسْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَسَسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبُسُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُسِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبُسُّ |
| نَحْنُ | نَبُسُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْسُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْسُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبُسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُسِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَبُسَّ |
| نَحْنُ | نَبُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْسُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْسُسْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبُسَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُسِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَبُسَّ |
| نَحْنُ | نَبُسَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْسُسْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْسُسْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بُسِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُبْسُسْنَ |