Conjugation of برهن
to prove, to establish evidence, to substantiate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَرْهَنَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَرْهَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْهَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَرْهَنَ |
| نَحْنُ | بَرْهَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْهَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَرْهَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَرْهِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْهِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَرْهِنُ |
| نَحْنُ | نُبَرْهِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْهِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْهِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَرْهِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْهِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَرْهِنَ |
| نَحْنُ | نُبَرْهِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْهِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْهِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَرْهِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْهِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَرْهِنْ |
| نَحْنُ | نُبَرْهِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْهِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْهِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْهِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْهِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَرْهَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْهَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَرْهَنَتْ |
| نَحْنُ | بَرْهَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْهَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَرْهَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَرْهِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْهِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَرْهِنُ |
| نَحْنُ | نُبَرْهِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْهِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْهِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَرْهِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْهِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَرْهِنَ |
| نَحْنُ | نُبَرْهِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْهِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْهِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَرْهِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَرْهِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَرْهِنْ |
| نَحْنُ | نُبَرْهِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَرْهِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَرْهِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَرْهِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَرْهِنَّ |