Conjugation of بايع
baː.ja.ʕato recognize as leader, to pledge allegiance to (someone) Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | مُبَايَعَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَايَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَايَعْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَايَعَ |
| نَحْنُ | بَايَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَايَعْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَايَعُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَايِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَايِعُ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَايِعُ |
| نَحْنُ | نُبَايِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَايِعُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَايِعُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَايِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَايِعَ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَايِعَ |
| نَحْنُ | نُبَايِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَايِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَايِعُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَايِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَايِعْ |
| هُوَ / هِيَ | يُبَايِعْ |
| نَحْنُ | نُبَايِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَايِعُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَايِعُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَايِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَايِعُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَايَعْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَايَعْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَايَعَتْ |
| نَحْنُ | بَايَعْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَايَعْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَايَعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُبَايِعُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَايِعِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُبَايِعُ |
| نَحْنُ | نُبَايِعُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَايِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَايِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُبَايِعَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَايِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَايِعَ |
| نَحْنُ | نُبَايِعَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَايِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَايِعْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُبَايِعْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُبَايِعِي |
| هُوَ / هِيَ | تُبَايِعْ |
| نَحْنُ | نُبَايِعْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُبَايِعْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُبَايِعْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَايِعِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَايِعْنَ |