Conjugation of بت
to complete, to finish, to achieve, to accomplish Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَتّ |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَتَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَتَتَّ |
| هُوَ / هِيَ | بَتَّ |
| نَحْنُ | بَتَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَتَتُّمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَتُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبُتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُتُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُتُّ |
| نَحْنُ | نَبُتُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُتُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُتُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبُتَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُتَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُتَّ |
| نَحْنُ | نَبُتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُتُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُتُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبُتَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُتَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَبُتَّ |
| نَحْنُ | نَبُتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبُتُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبُتُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بُتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بُتُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَتَتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَتَتِّ |
| هُوَ / هِيَ | بَتَّتْ |
| نَحْنُ | بَتَتْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَتَتُّنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَتَتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبُتُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُتِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبُتُّ |
| نَحْنُ | نَبُتُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبُتَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُتِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَبُتَّ |
| نَحْنُ | نَبُتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتُتْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبُتَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبُتِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَبُتَّ |
| نَحْنُ | نَبُتَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتُتْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتُتْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | بُتِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُبْتُتْنَ |