Conjugation of بتر
to cut off, to amputate, to mutilate Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | بَتْر |
الْمَاضِي
| أَنَا | بَتَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَتَرْتَ |
| هُوَ / هِيَ | بَتَرَ |
| نَحْنُ | بَتَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَتَرْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | بَتَرُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْتُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْتُرُ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْتُرُ |
| نَحْنُ | نَبْتُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتُرُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتُرُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْتُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْتُرَ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْتُرَ |
| نَحْنُ | نَبْتُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتُرُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْتُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْتُرْ |
| هُوَ / هِيَ | يَبْتُرْ |
| نَحْنُ | نَبْتُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتُرُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتُرُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُبْتُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُبْتُرُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | بَتَرْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | بَتَرْتِ |
| هُوَ / هِيَ | بَتَرَتْ |
| نَحْنُ | بَتَرْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | بَتَرْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | بَتَرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَبْتُرُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْتُرِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَبْتُرُ |
| نَحْنُ | نَبْتُرُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَبْتُرَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْتُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْتُرَ |
| نَحْنُ | نَبْتُرَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتُرْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَبْتُرْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَبْتُرِي |
| هُوَ / هِيَ | تَبْتُرْ |
| نَحْنُ | نَبْتُرْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَبْتُرْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَبْتُرْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اُبْتُرِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اُبْتُرْنَ |