مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْفِقَاء |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْفَقَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفَقَأْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْفَقَأَ |
| نَحْنُ | اِنْفَقَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفَقَأْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْفَقَؤُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفَقِئُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَقِئُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفَقِئُ |
| نَحْنُ | نَنْفَقِئُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَقِئُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَقِئُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفَقِئَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَقِئَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفَقِئَ |
| نَحْنُ | نَنْفَقِئَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَقِئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَقِئُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفَقِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَقِئْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفَقِئْ |
| نَحْنُ | نَنْفَقِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَقِئُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَقِئُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفَقِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفَقِئُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْفَقَأْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفَقَأْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْفَقَأَتْ |
| نَحْنُ | اِنْفَقَأْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفَقَأْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْفَقَأْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفَقِئُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَقِئِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفَقِئُ |
| نَحْنُ | نَنْفَقِئُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَقِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَقِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفَقِئَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَقِئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفَقِئَ |
| نَحْنُ | نَنْفَقِئَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَقِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَقِئْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفَقِئْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَقِئِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفَقِئْ |
| نَحْنُ | نَنْفَقِئْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَقِئْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَقِئْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفَقِئِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفَقِئْنَ |