مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْفِكَاك |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْفَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفَكَكْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْفَكَّ |
| نَحْنُ | اِنْفَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفَكَكْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْفَكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفَكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَكُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفَكُّ |
| نَحْنُ | نَنْفَكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَكُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَكُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفَكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفَكَّ |
| نَحْنُ | نَنْفَكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَكُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفَكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَكَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْفَكَّ |
| نَحْنُ | نَنْفَكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَكُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَكُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفَكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفَكُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْفَكَكْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفَكَكْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْفَكَّتْ |
| نَحْنُ | اِنْفَكَكْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفَكَكْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْفَكَكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْفَكُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَكِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفَكُّ |
| نَحْنُ | نَنْفَكُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَكِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَكِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْفَكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفَكَّ |
| نَحْنُ | نَنْفَكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَكِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَكِكْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْفَكَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْفَكِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْفَكَّ |
| نَحْنُ | نَنْفَكَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْفَكِكْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْفَكِكْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْفَكِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْفَكِكْنَ |