Conjugation of انسد
to be obstructed, to be blocked Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْسِدَاد |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْسَدَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَدَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْسَدَّ |
| نَحْنُ | اِنْسَدَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَدَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْسَدُّوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسَدُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَدُّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَدُّ |
| نَحْنُ | نَنْسَدُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَدُّونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَدُّونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسَدَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَدَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَدَّ |
| نَحْنُ | نَنْسَدَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَدُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَدُّوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسَدَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَدَّ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَدَّ |
| نَحْنُ | نَنْسَدَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَدُّوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَدُّوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَدَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَدُّوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْسَدَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَدَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْسَدَّتْ |
| نَحْنُ | اِنْسَدَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَدَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْسَدَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسَدُّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَدِّينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَدُّ |
| نَحْنُ | نَنْسَدُّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَدِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَدِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسَدَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَدِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَدَّ |
| نَحْنُ | نَنْسَدَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَدِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَدِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسَدَّ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَدِّي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَدَّ |
| نَحْنُ | نَنْسَدَّ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَدِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَدِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَدِّي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَدِدْنَ |