مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْسِكَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْسَكَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَكَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْسَكَبَ |
| نَحْنُ | اِنْسَكَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَكَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْسَكَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسَكِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَكِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَكِبُ |
| نَحْنُ | نَنْسَكِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَكِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَكِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسَكِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَكِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَكِبَ |
| نَحْنُ | نَنْسَكِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَكِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَكِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسَكِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَكِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَكِبْ |
| نَحْنُ | نَنْسَكِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَكِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَكِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَكِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَكِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْسَكَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَكَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْسَكَبَتْ |
| نَحْنُ | اِنْسَكَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَكَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْسَكَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسَكِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَكِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَكِبُ |
| نَحْنُ | نَنْسَكِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَكِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَكِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسَكِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَكِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَكِبَ |
| نَحْنُ | نَنْسَكِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَكِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَكِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسَكِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَكِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَكِبْ |
| نَحْنُ | نَنْسَكِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَكِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَكِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَكِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَكِبْنَ |