Conjugation of انسلخ
in.sa.la.xato cast off, to slough, to become stripped of, to become detached Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْسِلَاخ |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْسَلَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَلَخْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْسَلَخَ |
| نَحْنُ | اِنْسَلَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَلَخْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْسَلَخُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسَلِخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَلِخُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَلِخُ |
| نَحْنُ | نَنْسَلِخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَلِخُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَلِخُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسَلِخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَلِخَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَلِخَ |
| نَحْنُ | نَنْسَلِخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَلِخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَلِخُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسَلِخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَلِخْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْسَلِخْ |
| نَحْنُ | نَنْسَلِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَلِخُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَلِخُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَلِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَلِخُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْسَلَخْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَلَخْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْسَلَخَتْ |
| نَحْنُ | اِنْسَلَخْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَلَخْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْسَلَخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْسَلِخُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَلِخِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَلِخُ |
| نَحْنُ | نَنْسَلِخُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَلِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَلِخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْسَلِخَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَلِخِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَلِخَ |
| نَحْنُ | نَنْسَلِخَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَلِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَلِخْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْسَلِخْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْسَلِخِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْسَلِخْ |
| نَحْنُ | نَنْسَلِخْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْسَلِخْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْسَلِخْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْسَلِخِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْسَلِخْنَ |