مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِنْتِهَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَهَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَهَبَ |
| نَحْنُ | اِنْتَهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَهَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَهَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَهِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَهِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَهِبُ |
| نَحْنُ | نَنْتَهِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَهِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَهِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَهِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَهِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَهِبَ |
| نَحْنُ | نَنْتَهِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَهِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَهِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَهِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَهِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يَنْتَهِبْ |
| نَحْنُ | نَنْتَهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَهِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَهِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَهِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِنْتَهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَهَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِنْتَهَبَتْ |
| نَحْنُ | اِنْتَهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَهَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِنْتَهَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَنْتَهِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَهِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَهِبُ |
| نَحْنُ | نَنْتَهِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَنْتَهِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَهِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَهِبَ |
| نَحْنُ | نَنْتَهِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَنْتَهِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَنْتَهِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تَنْتَهِبْ |
| نَحْنُ | نَنْتَهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَنْتَهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَنْتَهِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِنْتَهِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِنْتَهِبْنَ |