مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِرْتِكَام |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِرْتَكَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَكَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِرْتَكَمَ |
| نَحْنُ | اِرْتَكَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَكَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِرْتَكَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْتَكِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَكِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْتَكِمُ |
| نَحْنُ | نَرْتَكِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَكِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَكِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْتَكِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَكِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْتَكِمَ |
| نَحْنُ | نَرْتَكِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَكِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَكِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْتَكِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَكِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْتَكِمْ |
| نَحْنُ | نَرْتَكِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَكِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَكِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَكِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَكِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِرْتَكَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَكَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِرْتَكَمَتْ |
| نَحْنُ | اِرْتَكَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَكَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِرْتَكَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْتَكِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَكِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْتَكِمُ |
| نَحْنُ | نَرْتَكِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَكِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَكِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْتَكِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَكِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْتَكِمَ |
| نَحْنُ | نَرْتَكِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَكِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَكِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْتَكِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَكِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْتَكِمْ |
| نَحْنُ | نَرْتَكِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَكِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَكِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَكِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَكِمْنَ |