مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | اِرْتِهَان |
الْمَاضِي
| أَنَا | اِرْتَهَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَهَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | اِرْتَهَنَ |
| نَحْنُ | اِرْتَهَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَهَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | اِرْتَهَنُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْتَهِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَهِنُ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْتَهِنُ |
| نَحْنُ | نَرْتَهِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَهِنُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَهِنُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْتَهِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَهِنَ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْتَهِنَ |
| نَحْنُ | نَرْتَهِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَهِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَهِنُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْتَهِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَهِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يَرْتَهِنْ |
| نَحْنُ | نَرْتَهِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَهِنُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَهِنُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَهِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَهِنُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | اِرْتَهَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَهَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | اِرْتَهَنَتْ |
| نَحْنُ | اِرْتَهَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَهَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | اِرْتَهَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أَرْتَهِنُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَهِنِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تَرْتَهِنُ |
| نَحْنُ | نَرْتَهِنُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَهِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَهِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أَرْتَهِنَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَهِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْتَهِنَ |
| نَحْنُ | نَرْتَهِنَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَهِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَهِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أَرْتَهِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تَرْتَهِنِي |
| هُوَ / هِيَ | تَرْتَهِنْ |
| نَحْنُ | نَرْتَهِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تَرْتَهِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يَرْتَهِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | اِرْتَهِنِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | اِرْتَهِنَّ |