مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيهَاب |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْهَبْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْهَبَ |
| نَحْنُ | أَوْهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْهَبْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْهَبُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوهِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِبُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوهِبُ |
| نَحْنُ | نُوهِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِبُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِبُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوهِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِبَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوهِبَ |
| نَحْنُ | نُوهِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِبُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوهِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِبْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوهِبْ |
| نَحْنُ | نُوهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِبُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِبُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْهِبُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْهَبْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْهَبْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْهَبَتْ |
| نَحْنُ | أَوْهَبْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْهَبْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْهَبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوهِبُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِبِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوهِبُ |
| نَحْنُ | نُوهِبُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوهِبَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوهِبَ |
| نَحْنُ | نُوهِبَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِبْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوهِبْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِبِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوهِبْ |
| نَحْنُ | نُوهِبْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِبْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِبْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْهِبِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْهِبْنَ |