مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيهَاق |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْهَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْهَقْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْهَقَ |
| نَحْنُ | أَوْهَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْهَقْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْهَقُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوهِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِقُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوهِقُ |
| نَحْنُ | نُوهِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِقُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِقُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوهِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِقَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوهِقَ |
| نَحْنُ | نُوهِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِقُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوهِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِقْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوهِقْ |
| نَحْنُ | نُوهِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِقُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِقُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْهِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْهِقُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْهَقْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْهَقْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْهَقَتْ |
| نَحْنُ | أَوْهَقْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْهَقْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْهَقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوهِقُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِقِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوهِقُ |
| نَحْنُ | نُوهِقُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوهِقَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوهِقَ |
| نَحْنُ | نُوهِقَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِقْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوهِقْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِقِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوهِقْ |
| نَحْنُ | نُوهِقْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِقْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِقْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْهِقِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْهِقْنَ |