Conjugation of أوهم
to illude, to delude, to make believe, to cully Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِيهَام |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْهَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْهَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْهَمَ |
| نَحْنُ | أَوْهَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْهَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْهَمُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوهِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُوهِمُ |
| نَحْنُ | نُوهِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوهِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُوهِمَ |
| نَحْنُ | نُوهِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوهِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُوهِمْ |
| نَحْنُ | نُوهِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْهِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْهِمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَوْهَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْهَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَوْهَمَتْ |
| نَحْنُ | أَوْهَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْهَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَوْهَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُوهِمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُوهِمُ |
| نَحْنُ | نُوهِمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُوهِمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوهِمَ |
| نَحْنُ | نُوهِمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُوهِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُوهِمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُوهِمْ |
| نَحْنُ | نُوهِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُوهِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُوهِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَوْهِمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَوْهِمْنَ |