Conjugation of أفرط
ʔaf.ra.tˤato hasten with, to overexploit, to have too much of, to put excessive effort into, to overinvest into, to act insolently with Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِفْرَاط |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْرَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْرَطْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْرَطَ |
| نَحْنُ | أَفْرَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْرَطْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْرَطُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْرِطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْرِطُ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْرِطُ |
| نَحْنُ | نُفْرِطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْرِطُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْرِطُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْرِطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْرِطَ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْرِطَ |
| نَحْنُ | نُفْرِطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْرِطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْرِطُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْرِطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْرِطْ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْرِطْ |
| نَحْنُ | نُفْرِطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْرِطُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْرِطُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْرِطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْرِطُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْرَطْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْرَطْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْرَطَتْ |
| نَحْنُ | أَفْرَطْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْرَطْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْرَطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْرِطُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْرِطِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُفْرِطُ |
| نَحْنُ | نُفْرِطُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْرِطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْرِطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْرِطَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْرِطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْرِطَ |
| نَحْنُ | نُفْرِطَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْرِطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْرِطْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْرِطْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْرِطِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْرِطْ |
| نَحْنُ | نُفْرِطْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْرِطْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْرِطْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْرِطِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْرِطْنَ |