Conjugation of أفسح
to make room Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِفْسَاح |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْسَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْسَحْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْسَحَ |
| نَحْنُ | أَفْسَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْسَحْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْسَحُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْسِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْسِحُ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْسِحُ |
| نَحْنُ | نُفْسِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْسِحُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْسِحُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْسِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْسِحَ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْسِحَ |
| نَحْنُ | نُفْسِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْسِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْسِحُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْسِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْسِحْ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْسِحْ |
| نَحْنُ | نُفْسِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْسِحُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْسِحُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْسِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْسِحُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْسَحْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْسَحْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْسَحَتْ |
| نَحْنُ | أَفْسَحْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْسَحْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْسَحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْسِحُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْسِحِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُفْسِحُ |
| نَحْنُ | نُفْسِحُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْسِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْسِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْسِحَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْسِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْسِحَ |
| نَحْنُ | نُفْسِحَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْسِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْسِحْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْسِحْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْسِحِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْسِحْ |
| نَحْنُ | نُفْسِحْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْسِحْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْسِحْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْسِحِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْسِحْنَ |