Conjugation of أفسد
to spoil, to damage, to ruin Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِفْسَاد |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْسَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْسَدْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْسَدَ |
| نَحْنُ | أَفْسَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْسَدْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْسَدُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْسِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْسِدُ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْسِدُ |
| نَحْنُ | نُفْسِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْسِدُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْسِدُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْسِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْسِدَ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْسِدَ |
| نَحْنُ | نُفْسِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْسِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْسِدُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْسِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْسِدْ |
| هُوَ / هِيَ | يُفْسِدْ |
| نَحْنُ | نُفْسِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْسِدُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْسِدُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْسِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْسِدُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَفْسَدْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْسَدْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَفْسَدَتْ |
| نَحْنُ | أَفْسَدْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْسَدْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَفْسَدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُفْسِدُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْسِدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُفْسِدُ |
| نَحْنُ | نُفْسِدُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْسِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْسِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُفْسِدَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْسِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْسِدَ |
| نَحْنُ | نُفْسِدَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْسِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْسِدْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُفْسِدْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُفْسِدِي |
| هُوَ / هِيَ | تُفْسِدْ |
| نَحْنُ | نُفْسِدْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُفْسِدْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُفْسِدْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَفْسِدِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَفْسِدْنَ |