مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِدَافَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَدَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدَفْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَدَافَ |
| نَحْنُ | أَدَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدَفْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَدَافُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدِيفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِيفُ |
| هُوَ / هِيَ | يُدِيفُ |
| نَحْنُ | نُدِيفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِيفُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِيفُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدِيفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِيفَ |
| هُوَ / هِيَ | يُدِيفَ |
| نَحْنُ | نُدِيفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِيفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِيفُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِفْ |
| هُوَ / هِيَ | يُدِفْ |
| نَحْنُ | نُدِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِيفُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِيفُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدِيفُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَدَفْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدَفْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَدَافَتْ |
| نَحْنُ | أَدَفْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدَفْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَدَفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدِيفُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِيفِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُدِيفُ |
| نَحْنُ | نُدِيفُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدِيفَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِيفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدِيفَ |
| نَحْنُ | نُدِيفَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِفْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدِفْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِيفِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدِفْ |
| نَحْنُ | نُدِفْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِفْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِفْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدِيفِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدِفْنَ |