مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِدَانَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَدَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدَنْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَدَانَ |
| نَحْنُ | أَدَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدَنْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَدَانُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدِينُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِينُ |
| هُوَ / هِيَ | يُدِينُ |
| نَحْنُ | نُدِينُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِينُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِينُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدِينَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِينَ |
| هُوَ / هِيَ | يُدِينَ |
| نَحْنُ | نُدِينَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِينُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِينُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِنْ |
| هُوَ / هِيَ | يُدِنْ |
| نَحْنُ | نُدِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِينُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِينُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدِينُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَدَنْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدَنْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَدَانَتْ |
| نَحْنُ | أَدَنَّا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدَنْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَدَنَّ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدِينُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِينِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُدِينُ |
| نَحْنُ | نُدِينُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدِينَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِينِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدِينَ |
| نَحْنُ | نُدِينَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِنَّ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدِنْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِينِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدِنْ |
| نَحْنُ | نُدِنْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِنَّ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدِينِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدِنَّ |