Conjugation of أدام
to perpetuate, to make last, to make permanent Ver definición completa →
مُذَكَّر
الْمَصْدَر
| — | إِدَامَة |
الْمَاضِي
| أَنَا | أَدَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدَمْتَ |
| هُوَ / هِيَ | أَدَامَ |
| نَحْنُ | أَدَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدَمْتُمْ |
| هُمْ / هُنَّ | أَدَامُوا |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدِيمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِيمُ |
| هُوَ / هِيَ | يُدِيمُ |
| نَحْنُ | نُدِيمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِيمُونَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِيمُونَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدِيمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِيمَ |
| هُوَ / هِيَ | يُدِيمَ |
| نَحْنُ | نُدِيمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِيمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِيمُوا |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِمْ |
| هُوَ / هِيَ | يُدِمْ |
| نَحْنُ | نُدِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِيمُوا |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِيمُوا |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدِيمُوا |
مُؤَنَّث
الْمَاضِي
| أَنَا | أَدَمْتُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدَمْتِ |
| هُوَ / هِيَ | أَدَامَتْ |
| نَحْنُ | أَدَمْنَا |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدَمْتُنَّ |
| هُمْ / هُنَّ | أَدَمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَرْفُوع
| أَنَا | أُدِيمُ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِيمِينَ |
| هُوَ / هِيَ | تُدِيمُ |
| نَحْنُ | نُدِيمُ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَنْصُوب
| أَنَا | أُدِيمَ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِيمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدِيمَ |
| نَحْنُ | نُدِيمَ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِمْنَ |
الْمُضَارِع الْمَجْزُوم
| أَنَا | أُدِمْ |
| أَنْتَ / أَنْتِ | تُدِيمِي |
| هُوَ / هِيَ | تُدِمْ |
| نَحْنُ | نُدِمْ |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | تُدِمْنَ |
| هُمْ / هُنَّ | يُدِمْنَ |
الْأَمْر
| أَنْتَ / أَنْتِ | أَدِيمِي |
| أَنْتُمْ / أَنْتُنَّ | أَدِمْنَ |