Conjugation of oturmak
/o.tuɾ.mɑk/vücudun belden yukarısı dik duracak biçimde ağırlığı kaba etlere vererek bir yere yerleşmek Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | oturmak |
Şimdiki zaman
| ben | oturuyorum |
| sen | oturuyorsun |
| o | oturuyor |
| biz | oturuyoruz |
| siz | oturuyorsunuz |
| onlar | oturuyorlar |
Geniş zaman
| ben | otururum |
| sen | oturursun |
| o | oturur |
| biz | otururuz |
| siz | oturursunuz |
| onlar | otururlar |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | oturdum |
| sen | oturdun |
| o | oturdu |
| biz | oturduk |
| siz | oturdunuz |
| onlar | oturdular |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | oturmuşum |
| sen | oturmuşsun |
| o | oturmuş |
| biz | oturmuşuz |
| siz | oturmuşsunuz |
| onlar | oturmuşlar |
Gelecek zaman
| ben | oturacağım |
| sen | oturacaksın |
| o | oturacak |
| biz | oturacağız |
| siz | oturacaksınız |
| onlar | oturacaklar |
Gereklilik kipi
| ben | oturmalıyım |
| sen | oturmalısın |
| o | oturmalı |
| biz | oturmalıyız |
| siz | oturmalısınız |
| onlar | oturmalılar |
İstek kipi
| sen | oturasın |
| o | otura |
| biz | oturalım |
| siz | oturasınız |
| onlar | oturalar |
Emir kipi
| sen | otur |
| o | otursun |
| siz | oturun |
| onlar | otursunlar |