Conjugation of kırmak
[kɯɾˈmak](mecaz) dileğini kabul etmeyerek veya beklenmeyen bir davranış karşısında bırakarak gücendirmek;; yaralamak. Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | kırmak |
Şimdiki zaman
| ben | kırıyorum |
| sen | kırıyorsun |
| o | kırıyor |
| biz | kırıyoruz |
| siz | kırıyorsunuz |
| onlar | kırıyorlar |
Geniş zaman
| ben | kırarım |
| sen | kırarsın |
| o | kırar |
| biz | kırarız |
| siz | kırarsınız |
| onlar | kırarlar |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | kırdım |
| sen | kırdın |
| o | kırdı |
| biz | kırdık |
| siz | kırdınız |
| onlar | kırdılar |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | kırmışım |
| sen | kırmışsın |
| o | kırmış |
| biz | kırmışız |
| siz | kırmışsınız |
| onlar | kırmışlar |
Gelecek zaman
| ben | kıracağım |
| sen | kıracaksın |
| o | kıracak |
| biz | kıracağız |
| siz | kıracaksınız |
| onlar | kıracaklar |
Gereklilik kipi
| ben | kırmalıyım |
| sen | kırmalısın |
| o | kırmalı |
| biz | kırmalıyız |
| siz | kırmalısınız |
| onlar | kırmalılar |
İstek kipi
| sen | kırasın |
| o | kıra |
| biz | kıralım |
| siz | kırasınız |
| onlar | kıralar |
Emir kipi
| sen | kır |
| o | kırsın |
| siz | kırın |
| onlar | kırsınlar |