Conjugation of köklemek
/cøc.leˈmec/Minder, şilte gibi şeylerin iki yüzünü yer yer dikişlerle tutturmak Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | köklemek |
Şimdiki zaman
| ben | kökleyebiliyorum |
| sen | kökleyebiliyorsun |
| o | kökleyebiliyor |
| biz | kökleyebiliyoruz |
| siz | kökleyebiliyorsunuz |
| onlar | kökleyebiliyorlar |
Geniş zaman
| ben | köklerim |
| sen | köklersin |
| o | köklerdin |
| biz | kökleriz |
| siz | köklersiniz |
| onlar | kökler |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | kökledim |
| sen | kökledin |
| o | kökledi |
| biz | kökledik |
| siz | köklediniz |
| onlar | köklediler |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | köklemişim |
| sen | köklemişsin |
| o | köklemiş |
| biz | köklemişiz |
| siz | köklemişsiniz |
| onlar | köklemişler |
Gelecek zaman
| ben | kökleyeceğim |
| sen | kökleyeceksin |
| o | kökleyecek |
| biz | kökleyeceğiz |
| siz | kökleyeceksiniz |
| onlar | kökleyecekler |
Gereklilik kipi
| ben | köklemeliyim |
| sen | köklemelisin |
| o | köklemeli |
| biz | köklemeliyiz |
| siz | köklemelisiniz |
| onlar | köklemeliler |
İstek kipi
| sen | kökleyesin |
| o | kökleye |
| biz | kökleyelim |
| siz | kökleyesiniz |
| onlar | kökleyeler |
Emir kipi
| sen | kökle |
| o | köklesin |
| siz | kökleyin |
| onlar | köklesinler |