Conjugation of köklenmek
/cøc.lenˈmec/Bitkide kök oluşmak, bitki kök salmak, kök tutmak. Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | köklenmek |
Şimdiki zaman
| ben | kökleniyorum |
| sen | kökleniyorsun |
| o | kökleniyor |
| biz | kökleniyoruz |
| siz | kökleniyorsunuz |
| onlar | kökleniyorlar |
Geniş zaman
| ben | köklenirim |
| sen | köklenirsin |
| o | köklenir |
| biz | kökleniriz |
| siz | köklenirsiniz |
| onlar | köklenirler |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | köklendim |
| sen | köklendin |
| o | köklendi |
| biz | köklendik |
| siz | köklendiniz |
| onlar | köklendiler |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | köklenmişim |
| sen | köklenmişsin |
| o | köklenmiş |
| biz | köklenmişiz |
| siz | köklenmişsiniz |
| onlar | köklenmişler |
Gelecek zaman
| ben | kökleneceğim |
| sen | kökleneceksin |
| o | köklenecek |
| biz | kökleneceğiz |
| siz | kökleneceksiniz |
| onlar | köklenecekler |
Gereklilik kipi
| ben | köklenmeliyim |
| sen | köklenmelisin |
| o | köklenmeli |
| biz | köklenmeliyiz |
| siz | köklenmelisiniz |
| onlar | köklenmeliler |
İstek kipi
| sen | köklenesin |
| o | köklene |
| biz | köklenelim |
| siz | köklenesiniz |
| onlar | kökleneler |
Emir kipi
| sen | köklen |
| o | köklensin |
| siz | köklenin |
| onlar | köklensinler |