Conjugation of bozmak
/[bo̞z.ˈmɑk]/(mecaz) bir kimseyi beklemediği bir davranış karşısında bırakarak veya sözünü yalana çıkararak küçük düşürmek, dumura uğramak Ver definición completa →
Çekim
Mastar
| — | bozmak |
Şimdiki zaman
| ben | bozuyorum |
| sen | bozuyorsun |
| o | bozuyor |
| biz | bozuyoruz |
| siz | bozuyorsunuz |
| onlar | bozuyorlar |
Geniş zaman
| ben | bozarım |
| sen | bozarsın |
| o | bozar |
| biz | bozarız |
| siz | bozarsınız |
| onlar | bozarlar |
Görülen geçmiş zaman (-di)
| ben | bozdum |
| sen | bozdun |
| o | bozdu |
| biz | bozduk |
| siz | bozdunuz |
| onlar | bozdular |
Öğrenilen geçmiş zaman (-miş)
| ben | bozmuşum |
| sen | bozmuşsun |
| o | bozmuş |
| biz | bozmuşuz |
| siz | bozmuşsunuz |
| onlar | bozmuşlar |
Gelecek zaman
| ben | bozacağım |
| sen | bozacaksın |
| o | bozacak |
| biz | bozacağız |
| siz | bozacaksınız |
| onlar | bozacaklar |
Gereklilik kipi
| ben | bozmalıyım |
| sen | bozmalısın |
| o | bozmalı |
| biz | bozmalıyız |
| siz | bozmalısınız |
| onlar | bozmalılar |
İstek kipi
| sen | bozasın |
| o | boza |
| biz | bozalım |
| siz | bozasınız |
| onlar | bozalar |
Emir kipi
| sen | boz |
| o | bozsun |
| siz | bozun |
| onlar | bozsunlar |