Meaning of หัว | Babel Free
/hua̯˩˩˦/คำนิยาม
- ส่วนบนสุดของร่างกายของคนหรือสัตว์
- ผม (ในบางบริบท)
- สติปัญญา, ความสามารถพิเศษ, ความคิดริเริ่ม
- ผู้ที่มีความคิดหนักไปทางใดทางหนึ่ง
- ปัญญา, ความคิด
- ส่วนของพืชพันธุ์บางอย่างตอนที่อยู่ใต้ดิน
- ส่วนที่อยู่ใต้ดินของพืชบางชนิด เป็นที่เกิดต้นอ่อน
- ส่วนเริ่มต้นที่เป็นวงของตัวหนังสือ
- ส่วนแห่งสิ่งของบางอย่างที่อยู่ข้างหน้า หรือข้างต้น หรือแรกเริ่ม เรียกว่า หัวของสิ่งนั้น ๆ
- ช่วงแรกเริ่มของเวลา
- ส่วนแห่งสิ่งของที่เป็นยอด
- ส่วนแห่งสิ่งของที่ยื่นเด่นออกไป
- ในการเล่นปั่นแปะหรือโยนหัวโยนก้อย เรียกสมมุติด้านหนึ่งของเงินปลีกว่า ด้านหัว คู่กับ ด้านก้อย
- ส่วนที่ตรงข้ามกับหางหรือท้าย
- ส่วนที่ตรงข้ามกับ ก้น ในความว่า หัวหวานก้นเปรี้ยว
- ส่วนที่เป็นแก่นสาร
ตัวอย่าง
“เด็กคนนี้มีหัวทางดนตรี”
“หัวกฎหมาย”
“หัวดี”
“หัวไว”
“หัวหอม”
“หัวผักกาด”
“หัวเรือ”
“หัวถนน”
“หัวที”
“หัวปี”
“หัววัน”
“หัวค่ำ”
“หัวดึก”
“หัวฝี”
“หัวแหลม”
“หัวสะพาน”
“หัวแถวหางแถว”
“หัวยา”
“หัวเหล้า”
ระดับ CEFR
B2
Upper Intermediate
This word is part of the CEFR B2 vocabulary — upper intermediate level.
This word is part of the CEFR B2 vocabulary — upper intermediate level.