Conjugation of vingklippa
to clip the wings of (take (some) power away from) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | vingklippa |
Presens
| jag | vingklipper |
| du | vingklipper |
| han / hon / den / det | vingklipper |
| vi | vingklipper |
| ni | vingklipper |
| de | vingklipper |
Preteritum
| jag | vingklippte |
| du | vingklippte |
| han / hon / den / det | vingklippte |
| vi | vingklippte |
| ni | vingklippte |
| de | vingklippte |
Supinum
| jag | vingklippt |
| du | vingklippt |
| han / hon / den / det | vingklippt |
| vi | vingklippt |
| ni | vingklippt |
| de | vingklippt |
Imperativ
| — | vingklipp |
Passiv
Infinitiv
| — | vingklippas |
Presens
| jag | vingklipps |
| du | vingklipps |
| han / hon / den / det | vingklipps |
| vi | vingklipps |
| ni | vingklipps |
| de | vingklipps |
Preteritum
| jag | vingklipptes |
| du | vingklipptes |
| han / hon / den / det | vingklipptes |
| vi | vingklipptes |
| ni | vingklipptes |
| de | vingklipptes |
Supinum
| jag | vingklippts |
| du | vingklippts |
| han / hon / den / det | vingklippts |
| vi | vingklippts |
| ni | vingklippts |
| de | vingklippts |