Conjugation of vingla
wobble, stagger, teeter Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | vingla |
Presens
| jag | vinglar |
| du | vinglar |
| han / hon / den / det | vinglar |
| vi | vinglar |
| ni | vinglar |
| de | vinglar |
Preteritum
| jag | vinglade |
| du | vinglade |
| han / hon / den / det | vinglade |
| vi | vinglade |
| ni | vinglade |
| de | vinglade |
Supinum
| jag | vinglat |
| du | vinglat |
| han / hon / den / det | vinglat |
| vi | vinglat |
| ni | vinglat |
| de | vinglat |
Imperativ
| — | vingla |
Passiv
Infinitiv
| — | vinglas |
Presens
| jag | vinglas |
| du | vinglas |
| han / hon / den / det | vinglas |
| vi | vinglas |
| ni | vinglas |
| de | vinglas |
Preteritum
| jag | vinglades |
| du | vinglades |
| han / hon / den / det | vinglades |
| vi | vinglades |
| ni | vinglades |
| de | vinglades |
Supinum
| jag | vinglats |
| du | vinglats |
| han / hon / den / det | vinglats |
| vi | vinglats |
| ni | vinglats |
| de | vinglats |