Conjugation of utvälja
rare form of välja ut Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | utvälja |
Presens
| jag | utväljer |
| du | utväljer |
| han / hon / den / det | utväljer |
| vi | utväljer |
| ni | utväljer |
| de | utväljer |
Preteritum
| jag | utvalde |
| du | utvalde |
| han / hon / den / det | utvalde |
| vi | utvalde |
| ni | utvalde |
| de | utvalde |
Supinum
| jag | utvalt |
| du | utvalt |
| han / hon / den / det | utvalt |
| vi | utvalt |
| ni | utvalt |
| de | utvalt |
Imperativ
| — | utvälj |
Passiv
Infinitiv
| — | utväljas |
Presens
| jag | utväljs |
| du | utväljs |
| han / hon / den / det | utväljs |
| vi | utväljs |
| ni | utväljs |
| de | utväljs |
Preteritum
| jag | utvaldes |
| du | utvaldes |
| han / hon / den / det | utvaldes |
| vi | utvaldes |
| ni | utvaldes |
| de | utvaldes |
Supinum
| jag | utvalts |
| du | utvalts |
| han / hon / den / det | utvalts |
| vi | utvalts |
| ni | utvalts |
| de | utvalts |