Conjugation of utvandra
to emigrate Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | utvandra |
Presens
| jag | utvandrar |
| du | utvandrar |
| han / hon / den / det | utvandrar |
| vi | utvandrar |
| ni | utvandrar |
| de | utvandrar |
Preteritum
| jag | utvandrade |
| du | utvandrade |
| han / hon / den / det | utvandrade |
| vi | utvandrade |
| ni | utvandrade |
| de | utvandrade |
Supinum
| jag | utvandrat |
| du | utvandrat |
| han / hon / den / det | utvandrat |
| vi | utvandrat |
| ni | utvandrat |
| de | utvandrat |
Imperativ
| — | utvandra |