Conjugation of uraktlåta
neglect, omit, fail (to do one's duty) Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | uraktlåta |
Presens
| jag | uraktlåter |
| du | uraktlåter |
| han / hon / den / det | uraktlåter |
| vi | uraktlåter |
| ni | uraktlåter |
| de | uraktlåter |
Preteritum
| jag | uraktlät |
| du | uraktlät |
| han / hon / den / det | uraktlät |
| vi | uraktlät |
| ni | uraktlät |
| de | uraktlät |
Supinum
| jag | uraktlåtit |
| du | uraktlåtit |
| han / hon / den / det | uraktlåtit |
| vi | uraktlåtit |
| ni | uraktlåtit |
| de | uraktlåtit |
Imperativ
| — | uraktlåt |
Passiv
Infinitiv
| — | uraktlåtas |
Presens
| jag | uraktlåts |
| du | uraktlåts |
| han / hon / den / det | uraktlåts |
| vi | uraktlåts |
| ni | uraktlåts |
| de | uraktlåts |
Preteritum
| jag | uraktläts |
| du | uraktläts |
| han / hon / den / det | uraktläts |
| vi | uraktläts |
| ni | uraktläts |
| de | uraktläts |
Supinum
| jag | uraktlåtits |
| du | uraktlåtits |
| han / hon / den / det | uraktlåtits |
| vi | uraktlåtits |
| ni | uraktlåtits |
| de | uraktlåtits |