Conjugation of urarta
to get out of hand Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | urarta |
Presens
| jag | urartar |
| du | urartar |
| han / hon / den / det | urartar |
| vi | urartar |
| ni | urartar |
| de | urartar |
Preteritum
| jag | urartade |
| du | urartade |
| han / hon / den / det | urartade |
| vi | urartade |
| ni | urartade |
| de | urartade |
Supinum
| jag | urartat |
| du | urartat |
| han / hon / den / det | urartat |
| vi | urartat |
| ni | urartat |
| de | urartat |
Imperativ
| — | urarta |