Conjugation of upphöra
to cease, to end, to stop Ver definición completa →
Aktiv
Infinitiv
| — | upphöra |
Presens
| jag | upphör |
| du | upphör |
| han / hon / den / det | upphör |
| vi | upphör |
| ni | upphör |
| de | upphör |
Preteritum
| jag | upphörde |
| du | upphörde |
| han / hon / den / det | upphörde |
| vi | upphörde |
| ni | upphörde |
| de | upphörde |
Supinum
| jag | upphört |
| du | upphört |
| han / hon / den / det | upphört |
| vi | upphört |
| ni | upphört |
| de | upphört |
Imperativ
| — | upphör |