← svika — definición

Conjugation of svika

Regular CEFR B2

/²sviːka/

to betray, to let down, to disappoint Ver definición completa →

Aktiv

Infinitiv

—

svika

Presens

jag	sviker
du	sviker
han / hon / den / det	sviker
vi	sviker
ni	sviker
de	sviker

Preteritum

jag	svek
du	svek
han / hon / den / det	svek
vi	svek
ni	svek
de	svek

Supinum

jag	svikit
du	svikit
han / hon / den / det	svikit
vi	svikit
ni	svikit
de	svikit

Imperativ

—

svik

Passiv

Infinitiv

—

svikas

Presens

jag	sviks
du	sviks
han / hon / den / det	sviks
vi	sviks
ni	sviks
de	sviks

Preteritum

jag	sveks
du	sveks
han / hon / den / det	sveks
vi	sveks
ni	sveks
de	sveks

Supinum

jag	svikits
du	svikits
han / hon / den / det	svikits
vi	svikits
ni	svikits
de	svikits

Más conjugaciones

svikande svikas sviker svikes svikit svikits sviks svikta